Ul. Sobieskiego

Zakątek Bielska o niesamowitej wręcz urodzie, wraz z domkiem na murku powyżej, gdzie dziś po modernizacji restauracja. W środkowym domku mieszkał podupadły baron Bundzel, z zawodu farmaceuta. Niżej w także wyburzonej oficynie mieszkała gdzieś do początku lat pięćdziesiątych bielska znakomitość: jasnowidz i wróżbita, oryginał i ekscentryk Hankus, postawny, o orientalnej cerze i rysach, długie włosy wijące się jakby w pierścieniach, w uszach wielkie mosiężne kolczyki, odziany w bury długi płaszcz przypominający pelerynę, zawsze z laseczką, którą czasem jakby od niechcenia trzepnął któregoś z podrygujących wokół niego niedorostków. Nigdy nie przyjmował klientów u których wyczuwał stosunek lekceważący do jego sztuki! Zmarł tak jak żył - w okolicznościach owianych tajemnicą: znaleziono go leżącego na podłodze z pianą na ustach (!), na stole otwarta księga - z pewnością czarnoksiężnicza, a na jego piersiach czaił się jego czarny niczym smoła kot i nikomu nie pozwalał podejść! Sąsiadki zapewniały ciekawskich, że duszę jego ani chybi porwał diabeł! Tak, tak, w porównaniu z tamtymi czasami, można dziś umrzeć w Bielsku z nudy! Ani śladu oryginałów, częstych dawniej sowizdrzałów, budzących szacunek i znanych każdemu osobistości - którym wszyscy się kłaniali: "Uszanowanie Panie Radco", "Serwus" a kiedyś nawet usłyszałem jak starszego nobliwego pana inny równie wiekowy pozdrowił: "Salve puer!" ...