ZWM

Widok pierzei Rynku bielskiego przypomina historię żony aptekarza Gutwińskiego. Otóż pani Gutwińska była pogrzebana dwa razy i dwa razy babcia moja była na jej pogrzebie. Ten drugi był już ostateczny i nieodwołalny. Pierwszy odbył się po południu a w nocy ktoś zapukał do drzwi. Służąca otwiera, krzyczy rozpaczliwie i pada zemdlona. W drzwiach stoi Gutwińska w grobowych szatach. Aptekarz zajmuje się zmartwychwstałą żoną i służącą. W następnym dniu odbywa się wizja lokalna na cmentarzu. Grobowiec otwarty, trumna pusta i opuszczona drabina. Następują poszukiwania grabarza. Dom jego otwarty, szafy pełne skradzionych z grobów rzeczy. Biżuteria, odzież lalki... Odnalezione, ten grabarz, po paru tygodniach w zagajniku pod Cieszynem. Powiesił się i jak wysoko lisy sięgnęły tak go zjadły sobie. Bielsko tym żyło przez czas długi. Grobowiec Gutwińskich znajduje się pod arkadami przy wejściu na cmentarz przy ul. Grunwaldzkiej. Jeśli dotrwał do dzisiejszych czasów. Aptekę Gutwińskiego spotkał wandalizm, a szkoda bo mogłaby być zabytkiem dawnej, bielskiej świetności. Nie tylko to, bardzo szkoda dawnego oświetlenia gazowego ulic i placu przed teatrem, pięknego wiaduktu koło dworca kolejowego (nitowana konstrukcja z 1905 roku), Wysokiego Trotuaru itd. No cóż... Nowe władze, nie czujące charakteru, ducha miasta... Nostalgia...

Tyle już historia wymazała. Zmęczyłem się oglądaniem starych fotografii i brakuje mi jednej. Ważnej. Widoku domu narożnego przy wyjściu z drewnianego mostu na Białką. Idąc do Kina "Wanda" w tym pierwszym domu po prawej mieścił się, na początku wieku jeszcze, dom rozrywki pańskiej zwany Pufem. Pracownice zachęcały przechodniów do wejścia. Czasem tak natarczywie, że dziadkowi mojemu ściągnęły z głowy melonik. Odmawiał wejścia...(?). Wrócił do domu z gołą głową. Skandal. I to byłoby na tyle. Hej!