Słowo (np. pizza):
Miasto:

Jesteś w > Podróż w czasie > Teatr Polski, ul. 1 Maja Nr 1; status quo ante i post ante

Teatr Polski, ul. 1 Maja Nr 1; status quo ante i post ante

Rodzaj: Zdjęcie, Autor: KLK, Dodano: 2015-04-10 09:52:19
Rok zrobienia zdjęcia: 1958
Kategoria: Teatr Miejski, Wspomnienie PRL-u, Portrety mieszkańców,
Pozornie banalny, pocztówkowy widoczek najokazalszego bielskiego budynku publicznego – Teatru Polskiego, zbudowanego według projektu Emila Ritter von Förster`a przez budowniczego Andreasa Walczoka w 1890 roku, za pieniądze bielskich fabrykantów, jako ostoja niemiecczyzny – Stadtheater in Bielitz, a w tle zbudowane tuż przed wojną, modernistyczne osiedle mieszkalne w byłych Alejach Książąt Sułkowskich. Ale ja – po niemal roku publikowania na „Beskidii”, po raz pierwszy sygnowałem tę fotografię do kategorii „Portrety mieszkańców”, zarezerwowanej przecież dla wybijających się osobistości bielskich! Zapyta ktoś: „Jak to, przecież to chyba nie ten chłopczyk w szkolnej czapce?” Chciałbym zatem przypomnieć sentencje wypowiedzianą dawno temu przez bodaj Janusza Korczaka – właściwie Henryka Goldszmita (1878/79…1942), zdaniem moim i nie tylko moim – najwybitniejszego humanisty polskiego doby współczesnej: „Kiedy patrzę na dziecko, czuję wzruszenie na widok jego dziecięcej nieporadności i szacunek na myśl, kim zostać może, kiedy dorośnie…”

To samo miejsce w innym czasie.

Rodzaj: Zdjęcie Użytkownik: KLK Dodano: 2015-04-09
Rok wydania pocztówki (zrobienia zdjęcia): 2015
Widoczny na zdjęciu współczesnym uśmiechnięty mężczyzna, to syn znanego nam już, najlepszego mojego kolegi i przyjaciela lat pracy w BFOD „Befado”, nieodżałowanej pamięci Kazimierza Mogilskiego! Zdjęcie synka Janusza wykonałem na prośbę Kazia w 1958 roku, następne, smutne spotkanie na pogrzebie Kazika, wreszcie odwiedzając po upływie dalszych lat teścia córki Grażyny w Szpitalu Miejskim w Bystrej, zachodzę do Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych, a tym okazuje się być … dr nauk medycznych Janusz Mogilski, niezwykle szanowany i poważany przez pacjentów, kolegów-lekarzy i personel szpitalny specjalista… Jest dokładnie taki – jak na zdjęciu: naturalny, uśmiechnięty, równy, sama życzliwość. Jako człowiekowi doświadczonemu, nasuwa mi się taka gorzko-optymistyczna refleksja: „Lekarz nigdy nie wyleczy, nieczęsto może radykalnie pomóc, natomiast zawsze może pocieszyć, przynieść ulgę w cierpieniu…” Czy dostrzegalne są jeszcze jakieś inne zmiany w porównaniu ze zdjęciem archiwalnym? Poza odnowioną fasadą Teatru i przywróceniem wyglądu zabytkowych lamp gazowych flankujących okazałe wejście teatralne, a także wyłożeniem placu posadzką z eleganckiej kostki – nie dostrzegamy żadnych – ale tylko dla tego, że odnowioną przez Spółkę Miejską AQUA, ściśle wg pierwowzoru z czasów Barona Schwarza (1895) fontannę – mamy za plecami!

Rodzaj: Zdjęcie Użytkownik: KLK Dodano: 2015-04-09
Rok wydania pocztówki (zrobienia zdjęcia): 2009
bladzmiana

Komentarze

Estetyka
Data: 2015-04-23 Autor: nie zarejestrowany ~fack
Pienkne niebieskie pudło. Szczyt estetyki...
'Estetyka"
Data: 2015-04-29 Autor: KLK
Nie tylko "piękne" to pudło - ale i funkcjonalne, mieści jak sądzę piasek do posypywania schodów w czas zimowy! Kolor odegrał tu zapewne rolę przypadkową; zauważ "fack" że mogło być jeszcze gorzej, np. agresywny pomarańcz, żółty, czerwień... Może Twoja uwaga skłoniła zresztą P.T Dyrekcję do usunięcia tego pojemnika? Pozdrawiam KLK

Dodaj swój komentarz :

Temat:
Autor:
e-mail:
Wiadomość:
Teatr Polski stare pocztówki bielsko, stare zdjęcia bielsko, archiwalne zdjęcia bielsko, pocztówki bielsko, archiwalne filmy bielsko, historia bielsko, podróż w czasie, wehikuł czasu, zdjęcia z Beskidów, historia Bielska, angielski bielsko, szkoły językowe bielsko
Czas generowania strony: 0.049 s